Þorvaldur Logason

Að reynslan sé uppspretta allrar mannlegrar þekkingar. Að þekking sé byggð á athugunum og skynjunum á fyrirbærum í náttúrunni. Raunhyggja leggur áherslu á sannanir kenninga og vitnisburð ekki síst þann sem er fenginn með tilraunum á náttúrulegum fyrirbærum. Vísindi eru talin empírísk í eðli sínu. Sérhverja þekkingu þarf að leiða upphaflega af reynslu m.a. með flokkunum fyrirbæra og uppgötvun lögmála (aflfræði 17.aldar eðlisfræði og flokkunarkerfi Aristotelesar fyrirmyndin). Raunhyggja lagði upphaflega áherslu á aðskilnað og sjálfstæði fræðigreina öfugt við vísindahyggjuna.

Deilan milli rökhyggju og raunhyggju, varðar það hversu miklu leyti við erum háð skynjun í viðleitni okkar til að öðlast þekkingu [wikipedia]

Rökfræðileg raunhyggja er 20. aldar afbrigði af raunhyggju:
"Rökfræðilegu raunhyggjumennirnir voru rammir raunhyggjumenn sem töldu að undirstöður mannlegrar þekkingar væru bein skynjun annars vegar og rökfræði hins vegar. Þeir höfnuðu allri frumspeki sem þeir héldu fram að væri merkingarlaus af því að það væri ekki með nokkru móti hægt að sannreyna þær, hvorki með rökleiðslu né raunprófunum. Þótt tími rökfræðilegu raunhyggjunnar sé á enda á hún sér þó ýmis skilgetin afkvæmi í samtímanum." http://visindavefur.is/svar.php?id=24216

Nútíma raunhyggjumaðurinn Popper taldi afsönnun vísindilegra fullyrðinga eða möguleikann á afsönnun mikilvægari en sannreynslu fullyrðinga.