Þorvaldur Logason

Ekki er sátt um skilgreiningu en lýsa má ákveðnum einkennum einsog:
Góðir stjórnarhættir virða réttarríkið;
eru gegnsæir,
ábyrgir,
bjóða öllum þátttöku,
beinast að sátt og málamiðlun,
bregðast við ábendingum og svara,
virða jafnrétti og eru óspilltir.

Góðir stjórnunarhættir miða að því að skapa traust á stjórnendum og að fá einstaklinginn til að laga sig að hugmyndum stjórnkerfisins með það að markmiði að auka hagkvæmni og áhrifamátt kerfisins. [Heimild: ÁM:17]

Vandamál við alþjóðarannsóknir á góðum stjórnarháttum er að oft eru einungis fáir, formlegir og efnahagslegir þættir rannsakaðir. Auk þess vantar skýrt siðferðilegt inntak í hugtakið, t.d. sýn á jafnrétti. Jafnrétti er annað og meira en formlegar reglur og lögmál markaðarins. Góðir stjórnunarhættir þurfa ekki að vera siðrænir og virða almenn mannréttindi, nema að því marki sem einstaklingar þeir sem stjórnað er vinni betur með kerfinu. Notagildishugsun eða markmiðshyggja einkennir því hugtakið.