Þorvaldur Logason

Spillingarlistinn er framar öllu rannsókn á fjárfestingar- og lánsfjáráhættu alþjóðaauðvalds og hluti af víðtæku áhættumati Alþjóðabankans og stofnanna sem sinna fjárfestingarráðgjöf á alþjóðavettvangi. Spillingarlistinn er fyrst og fremst mæling á fjármálaspillingu í einstaka viðskiptum (business transactions) auðvalds við opinbera stjórnsýslu. Spillingarlistinn metur illa eða jafnvel alls ekki ákveðna tegund af pólitískri spilliingu, sem er stórtæk og einkennir stjórn nýfrjálshyggjunnar.

Útkoma Íslands úr spillingarlista Transparency International átt að sýna, skv. Gunnari Helga Kristinssyni hið mikla traust sem hér ríkti manna á milli í samfélaginu og traust alþjóða samfélagsins á Íslandi. Gunnar Helgi tiltók sérstaklega hversu gott það væri fyrir tiltrú og traust á íslenskt efnahagslíf að fá góða útkomu á listanum.

X-D nýfrjálshyggja ?

Baldur Þórhallsson dósent í stjórnmálfræði við Háskóla Íslands heldur því fram (í nýlegu viðtali á Morgunvakt ríkisútvarpsins ) að Sjálfstæðisflokkurinn sé hugmyndafræðilega rétt hægri megin við miðjuna. Sjálfstæðisflokkurinn hefur lagt mikla áherslu á þennan áróður, rétt fyrir kosningar, alveg frá því Thatcer aðdáandinn Davíð Oddsson tók við völdum.

Útdráttur:
Gerð er úttekt á því hvað eign og þjóðareign þýði frá sjónarhóli stjórnmálaheimspeki og með hliðsjón af lögum og dómum Hæstaréttar. Helstu niðurstöður eru þær að afnotaréttur af nytjastofnum Íslands eru gæði sem eru þjóðareign samkvæmt skilningi stjórnmálaheimspeki á almenningi og samkvæmt þjóðarrétti. Það að skilgreina þjóðareign sem andstæðu séreignar er merkingarbær hugmynd og ætti að vera auðveldlega útfæranleg í lögum. Merkingarleysiskenning Sigurðar Líndals er fyrirframsönn af skilgreiningu hugtaksins þjóðareign og bætir því engu við áður ljósan skilning. Merkingarlaust er hinsvegar að tala um nytjastofna sem eign þjóðarinnar ef einkaaðilar eiga varanlegan afnotarétt af þeim þar sem afnotarétturinn er fullnýting gæðanna sem um ræðir. Núverandi aflaheimildir útgerðarmanna eru ekki varanleg eign eða eignaréttindi og aðeins vernduð af stjórnarskrá í ljósi almennrar verndar fjárfestinga og lögmætra væntinga um framtíð sérréttinda útgerðarmanna, þ.e. kvótakerfisins. Vernd fjárfestinga þýðir að útgerðarmenn geti vænst þess að þeir njóti arðs af fjárfestingu í kvóta en þó aðeins að því marki sem verð á aflaheimildum er réttlætanlegt í ljósi lögmætra væntinga. Í ljósi fiskveiðilaga um sameign þjóðarinnar (og dóma Hæstaréttar) geta útgerðarmenn ekki vænst þess að aflaheimildir séu varanleg eign og því er eign þeirra, að því marki sem hún er byggð á væntingum um að vera varanleg, ekki vernduð af stjórnarskrá.